Gebroken snaren

Toen je stem nog goed was
die klonk als helder kristal
zong je voor menig gezelschap
met je grote vriend de gitaar
een scala van
melodieën.

Operatie;
’t scalpel gleed uit
kliefde ook je stembanden.
Foutje.
Daarna bleef het stil,
gebroken je stem
In de hoek staat je gitaar,
ook met gebroken snaar
en weg zijn je
zangfantasieën.

Voortaan zal ik
de gevoelige snaren
van je gewonde hart beroeren
en zing voor jou de mooiste
liefdessymfonieën.

Anneke Bakker

Ingezonden gedicht